മഴയുടെ സാന്ത്വനം

Rain
അന്നൊരു സായന്തനത്തിലെൻ വീട്ടിലെ ചാരുകസേരയിലായി
ഏകാന്തതയുടെയാലിംഗനത്തിൽ ഞാനെന്നെ മറന്നങ്ങിരിക്കേ
ജാലക വാതിലിൽ മുട്ടിവിളിക്കുന്ന ജാരിണിയെപ്പോലെ വന്നു
ഊളിയിട്ടെന്നനുവാദമില്ലാതെയെൻ ആത്മസ്വകാര്യതകളിൽ
ഞാനറിയാതെയെന്നാത്മനിമിഷങ്ങളാകവേ പങ്കിട്ടെടുത്തു

കയ്പ്പ നിറഞൊരെൻ പാത്രത്തിലന്നു നീ മാധുര്യമധു ചൊരിഞ്ഞു
മാമക ദുഃഖത്തിനാഴങ്ങളിലെത്തി  സാന്ത്വന സ്പർശങ്ങളേകി
ജാലക വാതിലിൽ തംബുരു നാദത്തിൻ മാറ്റൊലിയെങ്ങും മുഴക്കി
സംഗീത സാഗര തീരത്തു മാമക ഹൃത്തിനെ കൈപിടിച്ചേറ്റി
ചില്ലകളാട്ടിച്ചുവടുവെച്ചന്നു നിൻ തോഴികളാനന്ദം കാട്ടി.

നിന്നംഗലാവണ്യമാസ്വദിക്കാനായി  മന്ദമായ് മാരുതിയെത്തി
താതൻറെ ഭീതിതൻ ഗർജനം വിണ്ണിൻറെ മാറുപിളർന്നിങ്ങെത്തി
നിൻ കുളിർ സ്പർശമേൽക്കാനായി മണ്ണിലെ നാമ്പുകളെല്ലാം തുടിച്ചു
കണ്‍കുളിർക്കെ കണ്ട കാഴ്ച്ചകളന്നെൻറെ താപങ്ങളെല്ലാമകറ്റി
ആനന്ദ നിർവൃതിയാവോളമുണ്ടുഞാൻ ദീർഘസുഷുപ്തിയിലാണ്ടു

Advertisements
This entry was posted in കവിതാശകലങ്ങൾ and tagged . Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s